Abortus is opnieuw illegaal verklaard in de Verenigde Staten. Evenals ivf, en adoptie door alleenstaande ouders. Vier vrouwen uit een klein vissersdorp in de staat Oregon laveren tussen deze nieuwe beperkingen op het vrouwenlichaam en moederschap. De alleenstaande lerares Ro probeert wanhopig zwanger te worden voordat ze te oud is. Susan, de gefrustreerde moeder van twee kleuters, zit vast in een uitzichtloos huwelijk dat haar carrière als advocate in de kiem heeft gesmoord. De vijftienjarige Mattie is ongewenst zwanger. De natuurgenezeres Gin kan ze allemaal helpen – totdat zij het slachtoffer dreigt te worden van een hedendaagse heksenjacht.

De biografe

In een kamer voor vrouwen van wie hun lijf kapot is, wacht de biografe van Eivør Mínervudottír op haar beurt. Ze draagt een joggingbroek, heeft een blanke huid en sproeten op haar wangen, is niet jong, niet oud. Voordat ze naar binnen wordt geroepen om plaats te nemen in de beugels en haar vagina te laten penetreren door een staaf die zwarte beelden van haar eierstokken en baarmoeder op een scherm tovert, kijkt de biografe naar alle trouwringen in de wachtkamer. Flinke edelstenen, brede glimmende banden. Ze zitten om de vingers van vrouwen met leren sofa’s en rijke echtgenoten, maar ook met bloed, cellen en eileiders die hun primitieve taak niet weten te vervullen. Dat verhaal houdt de biografe zich in elk geval graag voor. Het is een simpel, gemakkelijk verhaal, waardoor ze niet hoeft te bedenken wat er zich in de hoofden van die vrouwen afspeelt, of in de hoofden van de echtgenoten die hen soms vergezellen.
Verpleegster Zuurpruim draagt een neonroze pruik en een outfit van plastic banden die bij na haar hele bovenlichaam onbedekt laat, inclusief een groot deel van haar borsten.
‘Fijne Halloween,’ zegt ze bij wijze van uitleg.
‘Insgelijks,’ zegt de biografe.
‘Laten we eens wat levenssap opzuigen.’
‘Pardon?’
‘Ander woord voor bloed.’
‘Hm,’ reageert de biografe beleefd.
Zuurpruim vindt niet meteen een ader, moet porren en dat doet pijn. ‘Waar bén je nou, meneertje?’ vraagt ze de ader. De elleboogholtes van de biografe zijn bont en blauw door het maandenlange prikken. Gelukkig zijn lange mouwen gebruikelijk in dit deel van de wereld.
‘Is opoe weer op bezoek geweest?’ vraagt Zuurpruim.
‘Meedogenloos.’
‘Tja, Roberta, het lichaam is een mysterie. Kijk eens aan… hébbes.’ Bloed kolkt het buisje in. Het zal ze vertellen hoeveel follikelstimulerend hormoon, estradiol en progesteron het lichaam van de biografe aanmaakt. Er zijn goede en slechte getallen. Zuurpruim zet het buisje in een rek naast andere kleine kokers met bloed.

Een halfuur later wordt er op de deur van de behandelkamer geklopt; als waarschuwing, niet als verzoek om toestemming. Er komt een man binnen, gehuld in een leren broek, met een pilotenbril, een pruik met zwarte krullen en een platte hoed.
‘Ik ben die kerel van die band,’ zegt dr. Kalbfleisch.
‘Wauw,’ zegt de biografe. Het stoort haar dat hij er zo sexy uitziet.
‘Zullen we eens kijken?’ Hij parkeert zijn in leer gehulde billen op een kruk voor haar gespreide benen, zegt ‘Oeps!’ en zet de zonnebril af. Kalbfleisch heeft football gespeeld bij een universiteit aan de oostkust en ziet er nog steeds studentikoos uit. Hij is goudgebruind, luistert slecht, glimlacht als hij sombere
statistieken opsomt. De verpleegster pakt het dossier van de biografe en een pen om de metingen te noteren. De
dokter zal de dikte van het slijmvlies opnoemen, de grootte van de follikels, het aantal follikels. Tel deze getallen op bij de leeftijd van de biografe (42), haar follikelstimulerend hormoongehalte (14,3) en de buitentemperatuur (13), deel dit door het aantal mieren in de vierkante meter grond direct onder hun voeten (87) en je krijgt de kans van slagen. De kans op een kind.

© 2018 Atlas Contact

Lees hier het eerste hoofdstuk >


Uitgever: Atlas Contact
Engelse titel: Red Clocks

Uitvoering: paperback
ISBN: 9789025453282
Normale prijs: € 24,99
Verschijning: november 2018

Uitvoering: e-book
ISBN: 9789025453299
Normale prijs: € 12,99
Verschijning: november 2018

Voor deze vertaling ontving ik een projectsubsidie van het Nederlands Letterenfonds.