Scha­duw­zus­jes

An­ge­li­ca was Chelsea’s bes­te vriendin.

Ze wa­ren twee­ling­zus­sen, on­af­schei­de­lijk van­af de dag dat ze wa­ren geboren.

Ze de­den al­les sa­men, ver­trouw­den el­kaar hun diep­ste ge­hei­men toe, klet­sten tot ’s avonds laat over leer­lin­gen op school en le­ra­ren die ze wel of niet aar­dig von­den. Ze hoor­den bij el­kaar als een mens en zijn scha­duw. Waar Chel­sea ook heen ging, An­ge­li­ca was al­tijd bij haar.

Dat was zelfs niet ver­an­derd toen An­ge­li­ca dood­ging. An­ge­li­ca bleef bij Chel­sea. Ze was Chelsea’s vrien­din, haar beschermengel.

Of dat had Chel­sea ten­min­ste gedacht.

Ze had ge­dacht dat An­ge­li­ca haar vrien­din was. Haar zus. Tot­dat Chel­sea een nieu­we vrien­din vond, een leuk, grap­pig meis­je dat Ja­net­te heet­te en het niet erg leek te vin­den dat Chel­sea nog steeds met haar dode zus praat­te. Een meis­je dat Chel­sea niet uit­lach­te of zich te­gen haar keer­de zo­als alle anderen.

Ja­net­te had zich niet te­gen Chel­sea gekeerd.

Maar An­ge­li­ca wel.

An­ge­li­ca was ja­loers op Chelsea’s nieu­we vriendin.

An­ge­li­ca vond dat zij Chelsea’s éni­ge vrien­din moest zijn.

Dus hoe hech­ter Chel­sea en Ja­net­te wer­den, hoe af­stan­de­lij­ker An­ge­li­ca deed. Ze maak­te zich los van haar zus, waar­door de band tus­sen hen lang­zaam werd verbroken.

Dat pro­ces maak­te An­ge­li­ca sterker.

En het maak­te Chel­sea zwakker.

An­ge­li­ca wil­de wraak.

Het be­gon met sim­pe­le gein­tjes: An­ge­li­ca die deed als­of ze Chel­sea was om voor ver­war­ring te zor­gen. Maar het werd steeds slu­wer. Ge­me­ner. An­ge­li­ca wil­de niet al­leen doen als­of ze Chel­sea was, ze wil­de Chelsea’s hele le­ven overnemen.

Na een angst­aan­ja­gen­de avond toen Ja­net­te bleef lo­ge­ren, had An­ge­li­ca de con­tro­le overgenomen.

Ze had Chel­sea ge­van­gen­ge­zet in de Scha­duw­zij­de, de vre­se­lij­ke we­reld waar An­ge­li­ca al sinds haar dood had vast­ge­ze­ten, en Chelsea’s plaats in de we­reld van de le­ven­den ingenomen.

Het erg­ste voor Chel­sea was dat nie­mand de ver­wis­se­ling had op­ge­merkt. Zelfs Ja­net­te had niet door dat haar vrien­din een be­drie­ger was.

Chel­sea kon al­leen maar ge­schokt toe­kij­ken hoe An­ge­li­ca haar oude le­ven overnam.

En ze had geen idee wel­ke af­schu­we­lij­ke din­gen An­ge­li­ca nog meer van plan was.

^{Fragment Schaduwzusjes - K.R. Alexander
© 2026 Kluitman}